Jąkanie: gdzie szukać pomocy

Jąkanie to zaburzenie płynności mowy. Objawia się powtarzaniem głosek i sylab („ma-ma-mama"), przeciąganiem dźwięku („mmmmama") albo blokiem, gdy słowo w ogóle nie chce wyjść. Często dochodzą napięcie mięśni twarzy, zaciskanie powiek i ruchy ciała, którymi mówiący próbuje „przepchnąć" słowo.

Niepłynność rozwojowa a jąkanie

Między 3. a 5. rokiem życia dziecko myśli szybciej, niż mówi, i niepłynność bywa naturalna. Sama mija u znacznej części dzieci. Ale sygnały ostrzegawcze to: utrzymywanie się objawów dłużej niż 6 miesięcy, napięcie i wysiłek podczas mówienia, unikanie mówienia, świadomość problemu u samego dziecka i jąkanie w rodzinie. Wtedy nie czekamy.

Czego nie robić

Nie mów „mów wolniej", „weź oddech", „zacznij jeszcze raz". Nie kończ zdania za dziecko. Nie okazuj zniecierpliwienia. To zwiększa napięcie i pogarsza objawy. Zamiast tego zwolnij własne tempo mówienia, patrz na dziecko, daj mu czas.

Terapia u dorosłych

Dorosły nie „wyrasta" z jąkania, ale uczy się nad nim panować. Terapia obejmuje techniki płynnego mówienia, pracę nad oddechem i napięciem oraz pracę nad lękiem przed mówieniem, który zwykle jest większym ograniczeniem niż samo jąkanie. Wielu dorosłych wybiera wizyty online, bo są mniej krępujące i łatwiej je pogodzić z pracą.